Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

Elderdiry M. Fadul.







































Holes on the walls approaching.
Glancing eyes at you.
A shadow of a woman a cloud
a shadow of a man
An evil wandering spirit. Resist.
                                  Resist.
A devil.
Push it far...
till it languish or die
or some...

          ''Some...'' 1990
Elderdiry M. Fadul.


''Αν οχι''

Αν είναι όντως έτσι
ή εαν δεν είναι
θα έρθει καιρος
θα έρθει
είτε αυτοί επανορθώσουν είτε οχι
θα ερθει
αλλά άστους να αγωνιστούν
η δυναμη του τους αφησε
Οταν εγω ξεκουράζω τα βλεφαρα μου
στην εικονα σου
κοιμαμαι ησυχα ολονυχτις
Αστους.

           ---             ---

''Εικόνα''

Στην κορφη του ωκεανού
πέρα απο το φεγγάρι,
βουνα στοιβάζονται πανω σε βουνά
Με βαθουλωμένα μάτια
στραμμένα προς τη θάλασσα
ρίχνουν την ψυχρή σκιά τους
πάνω στη ζωή.
Τεράστια, απόλυτα φλεγόμενα
Καρφωμένα να βλέπουν.

            ---             ---

''Our tangible nights''

This special mood
in special place
among special people
how sweet we are then
how delicious we are then.

        ---               ---

''Ισχύς εν τη ενώσει''

Ο άνεμος θρηνεί και σέρνεται
το φεγγαρι ανέτειλε λάμποντας
τοσο χλωμο και μυστικο
για να σηκώσει τα στοιχειωμένα μας κορμιά
πάνω από το σκοτάδι του δάσους.
Είμαστε προορισμένοι να ψάχνουμε για δαίμονες
βιβλία και χάρτες κι αστραφτερά μπράτσα
για να αφήσουμε το φως να ρέει
και τον άνεμο να ταξιδεύει
για να φωλιάσουμε να νοικοκυρέψουμε τη γωνιά μας.
Όποιος μπορεί να φυτέψει αβγά στους βράχους,
μπορεί να γεμίσει το καλάθι λουλούδια.


Όταν ο Didi διάβασε ένα δικό του ποίημα όλοι σίγησαν. Συ­νειδητοποιήσαμε πως μόλις είχαμε ακούσει μια ποίηση μεγάλης πνοής. Μια ποίηση που έσμιγε τον αραβικό ρυθμό, το βαθύχρωμο αίμα της Αφρικής, τους δαίμονες του Blake και την διάφανη ατμό­σφαιρα της Ελλάδας. Και πίσω από όλα αυτά η μοίρα του μετανά­στη, του «ξένου», εκείνον που τρώει αληθινά «βρώμικο ψωμί» -ό­ταν το έχει κι αυτό- και έχει ζήσει ως παρίας του καταναλωτικού πολιτισμού, εκείνον για τον οποίο η ποίηση είναι αίμα και δάκρυα και όχι βέβαια πάρεργο, αλλά βίωμα.Αυτή η βαθειά και αυθεντική ποιητική φλέβα μας καθήλωσε. Την ίδια στιγμή γεννήθηκε η ιδέα αυτής της έκδοσης. Έστω και εάν ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχαμε εκδόσει ποιητικές συλλογές. Αν άξιζε να εκδόσουμε μια ποιητική συλλογή, αυτή θα έπρεπε να εί­ναι του Didi.

Γιώργος Καραμπελιάς Ιούνιος 1993


Δεν υπάρχουν σχόλια: